ANALIZA MIODÓW

Strona główna Analiza miodów        Czym jest palinologia?        Polskie miody        Miody świata        Analizy Publikacje Linki Kontakt

Co to jest palinologia? Palinologia jest działem botaniki zajmującym się badaniami spor, w tym ziaren pyłku, które dzięki różnicom w swojej budowie umożliwiają określanie rodzin, rodzajów, a nawet gatunków roślin z których pochodzą. Palinologia znajduje zastosowanie w paleobotanice, gdzie analiza pyłkowa pozwala poznać gatunki roślin rosnących na danym terenie nawet przed wieloma milionami lat badając osady z poszczególnych warstw utworów geologicznych, dzięki czemu możemy śledzić zmiany klimatyczne przebiegające na danym terenie na przestrzeni dziejów. Aeropalinologia zajmuje się badaniem tzw. aeroplanktonu, w którego skład wchodzi nie tylko pyłek roślin wiatropylnych ale i zarodniki grzybów. Są to czynniki powodujące alergie inhalacyjne. Melisopalinologia natomiast zajmuje się oceną pszczelich pożytków nektarowych i pyłkowych, identyfikacją roślin pokarmowych dzikich owadów pszczołowatych. Natomiast głównym zadaniem analizy pyłkowej miodów jest ich klasyfikowanie do odmian i wykrywanie zafałszowań. Chodzi tu głównie o sprzedaż miodów importowanych, często z odległych stref klimatycznych, jako miodów polskich lub ich mieszanie z krajowymi miodami. Analiza pyłkowa ma również praktyczne zastosowanie przy poszukiwaniu złóż ropy naftowej i gazu ziemnego, czy kryminalistyce. Palinolodzy wraz z innymi specjalistami brali udział w badaniach autentyczności Całunu Turyńskiego, a palinologiczne badanie skamieniałych odchodów nietoperzy sprzed około 2 tys. lat pozwoliło poznać menu tych roślinożernych latających ssaków w tak odległych czasach. Analiza pyłkowa wykorzystywana była także w badaniach roślin pokarmowych reniferów na północy Norwegii czy różnych ras owiec w Szkocji. Skąd obecność pyłku w miodzie? Jest kilka powodów zaprószenia miodów pyłkiem. Pierwszy, główny powód, związany jest z budową kwiatów, z których pszczoły zbierają nektar. Gdy pylniki znajdują się dostatecznie blisko nektarników, sypki pyłek łatwo dostaje się do nektaru. Sprzyjają temu również podmuchy wiatru i odwiedzanie kwiatów przez owady, które strącają pyłek do nektaru. Nektar zaprószony pyłkiem pobierany jest przez robotnice pszczoły miodnej do wola i przenoszony do ula. Jednak zawartość pyłku w nektarze w momencie pobierania go z kwiatu przez pszczołę różni się od jego zawartości w nektarze oddawanym do komórek plastra. Spowodowane jest to budową układu pokarmowego pszczół. Pomiędzy wolem, a przedżołądkiem znajduje się fałd pierścieniowy tworzony przez mięśnie wentyla przedżołądka, który działa jako regulator zawartości pyłku w miodzie przez swą zdolność wychwytywania ziaren pyłku z wola, bez naruszenia jego płynnej zawartości i przekazywania ich do dalszego odcinka układu pokarmowego. Zatem, im większa jest odległość między źródłem nektaru a ulem, a więc im dłużej nektar pozostaje w wolu tym miody są uboższe w pyłek.